Please update your Flash Player to view content.

    Dziś w kościele seminaryjno-akademickim nasz kleryk V roku Dawid Halfar przyjął, poprzez posługę Ks. Biskupa Pawła Stobrawy, święcenia diakonatu. 

Kim jest diakon?           

     Sakrament święceń obejmuje trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat. Stąd diakon jest osobą, która umocniona łaską sakramentu spełnia posługiwanie powierzone przez Chrystusa Apostołom, a przez Apostołów wybranym „mężom, cieszącym się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości” (Dz 6, 3).  Diakonat jest przeznaczony do pomocy im i służenia. Dlatego pojęcie sacerdos – kapłan – oznacza obecnie biskupów i prezbiterów, a nie diakonów. Nauka katolicka przyjmuje jednak, że zarówno dwa stopnie uczestniczenia w kapłaństwie (episkopat i prezbiterat), jak i stopień służby (diakonat), są udzielane za pośrednictwem aktu sakramentalnego nazywanego „święceniami”, to znaczy przez sakrament święceń.

    Do zadań diakona należy zgodnie z zaleceniami Soboru Watykańskiego II:

            · asystowanie biskupowi i kapłanowi w czasie funkcji liturgicznych we wszystkim, co mu przyznają różne księgi liturgiczne święceń;

· udzielanie chrztu uroczystym obrzędem

· udzielanie Eucharystii innym, zanoszenie Jej jako Wiatyku umierającym oraz udzielanie ludowi eucharystycznego błogosławieństwa;

· asystowanie i błogosławienie małżeństwa imieniem Kościoła na podstawie delegacji Biskupa lub proboszcza,

· udzielanie sakramentaliów, przewodniczenie obrzędom pogrzebu i pochowania;

· głoszenie Ewangelii, czytanie wiernym Pisma św., oraz przepowiadanie, nauczanie i zachęcanie ludu;

· przewodniczenie w kulcie religijnym i nabożeństwach błagalnych

· kierowanie nabożeństwem Słowa Bożego zwłaszcza tam, gdzie nie ma kapłana;

· zajmowanie się w imieniu hierarchii dziełami miłosierdzia i administracją oraz akcją społecznej pomocy;

Szatą właściwą diakona jest dalmatyka i stuła ubierana na sposób diakoński tzn. z lewego ramienia na prawy bok.