Wizytacja kanoniczna

Drodzy Parafianie z Matki Bożej w Raciborzu

Na kilka dni przed wizytacją kanoniczną w Waszej parafii przesyłam Wam słowa pasterskiego pozdrowienia i serdeczną prośbę o modlitwę, by łaska Boża wspierająca ludzkie wysiłki pozwoliła nam dobrze przeżyć czas wizytacyjnego spotkania.
W roku duszpasterskim, który przeżywamy w Kościele w Polsce pod hasłem „Uczniowie-misjonarze” chciałbym, byśmy w tych dniach naszego spotkania zachęcali się nawzajem do stałej chrześcijańskiej formacji, a trwając razem na modlitwie, słuchając Słowa Bożego, uczestnicząc w nabożeństwach, a przede wszystkim zasiadając do stołu eucharystycznego, doskonalili w sobie tożsamość ucznia bliskiego swemu Mistrzowi – Jezusowi, oraz misjonarza, który czuje w sercu pragnienie, by Jezus był znany i kochany przez wszystkich, także tych, którzy dziś są z dala od Niego.
Osobiście bardzo cieszę się z perspektywy wypełnienia pośród Was jednego z najważniejszych pasterskich zadań biskupa. Słowo „wizytacja” budzi czasem skojarzenia negatywne i niesłusznie sugeruje wyłącznie kontrolny i oceniający wymiar przybycia biskupa do parafii. Zrealizowali go już w minionych tygodniach moi kurialni współpracownicy. Wnioskami z tej kontroli podzielę się z Waszym Proboszczem i z Parafialną Radą Duszpasterską, ale zleconą mi przez Kościół wizytę w Waszej parafii chciałbym potraktować niemal wyłącznie jako czynność apostolską, którą opisuje św. Jan Paweł II w jednym z dokumentów Kościoła o wymownym tytule: „Pasterze owczarni”. Czytamy w nim, że „w takich chwilach biskup najbardziej zbliża się do swojego ludu w sprawowaniu posługi słowa, uświęcania i pasterskiego przewodzenia, wchodząc w bardziej bezpośredni kontakt z niepokojami i troskami, radościami i oczekiwaniami ludzi, mogąc ofiarować każdemu słowo nadziei. (…) Przeprowadzona w ten sposób wizyta pasterska objawia się w swojej prawdziwej istocie, czyli jako znak obecności Pana, który odwiedza swój lud, przynosząc mu pokój”.
Licząc na takie właśnie przeżycie zbliżającego się spotkania w Waszej parafii z serca Wam błogosławię i pokornie proszę, abyście w najbliższych dniach, pośród licznych obowiązków, starań o dobro Wasze i Waszych Bliskich oraz zabiegania o godne życie, zechcieli ofiarować Panu Bogu i Kościołowi szczególny dar swojego czasu, modlitwy i otwartego na Boże natchnienia serca. Wierzę, że odkryjemy razem i na nowo piękno naszej wiary oraz wartość wspólnoty, w której ją wyznajemy – Kościoła, że w niepewnych i niespokojnych czasach nakarmimy się nadzieją, której źródło jest w Bogu, i zmotywujemy się nawzajem do dalszej przemiany otaczającego nas świata w duchu Jezusowej Ewangelii.

Szczęść Wam Boże i do zobaczenia
† Waldemar Musioł
biskup pomocniczy diecezji opolskiej